Rode kool

De mooiste van de sluitkolen. De bulk van de rode kool wordt tussen juni en november geoogst. De latere oogst is vooral geschikt om in te leggen of te conserveren. Rode kool wordt onterecht weggezet als een wintergroente die urenlang moet koken. Niets is minder waar! Rode kool is bijna het hele jaar verkrijgbaar en een half uurtje zacht koken of stoven in de oven is genoeg. En rauw is rode kool trouwens ook heerlijk. Vind je dat te heftig? Blancheer de fijngesneden kool dan een minuut of vijf in kokend water met zout. Dan kan je wat je over hebt ook nog invriezen!



Ingelegde rode kool

Wie wat bewaart heeft wat! Ik vind ingelegde rode kool uitstekend gezelschap bij zware winterkost of een stevige kaasplank. De kool blijft knapperig tot een maand of drie na het inleggen. Daarna wordt hij zachter. Probeer maar!

Snijd of schaaf een kleine rode kool in fijne plakken. Spreid een laagje kool uit op de bodem van een schaal, strooi er wat zout over en herhaal dit tot de kool op is. Laat de kool 24 uur afgedekt staan.

Maak je eigen kruidenazijn. Dat is simpeler dan je zou vermoeden! Zet een liter appelazijn op met een keur aan specerijen. Ik nam een stukje foelie, kaneelpijp, verse gember, een paar jeneverbessen, pimentbolletjes, peperkorrels, kruidnagels en wat mosterdzaad. Verwarm de azijn tot net onder het kookpunt, haal de pan van het vuur en laat de azijn afkoelen. Zeef de specerijen uit de afgekoelde azijn.

Spoel na 24 uur de gezouten kool af met koud water en schud goed droog. Doe de kool in één of meerdere schone glazen potten, druk hem goed aan en vul de potten met azijn tot de kool onderstaat. Je kunt de ingelegde kool al na een week eten. En, ik spoel de kool voor het serveren even af. Dan is hij net ietsje minder zuur!