In Nederland kennen we vooral de witte bloemkool, maar in vele ander elanden zijn paarse, groen, gele en oranje algemener dan witte. Vooral daar waar de zon sterk is, is het moeilijker een witte dan een gekleurde bloemkool te telen. Paarse bloemkolen hebben een zeer goede smaak die zelfs mensen die niet van bloemkool houden kan overtuigen. Stoom deze bloemkolen voor kleurbehoud. Groene bloemkolen zijn ook goed van smaak, vaak net wat pittiger. Natuurlijk zijn zowel paarse als groen bloemkolen zeer decoratief.

Laurier is een veelgebruikt kruid in de keuken. Het geeft veel gerechten kruidigheid en kracht. Natuurlijk is daar prima gedroogde laurier voor te gebruiken, zeker als er gekookt en gestoofd wordt. Verse laurier is friseer en groener van aroma en is heel goed te gebruiken door ze kort mee te fruiten met bv. uien en knoflook. Het blijft laurier, maar smaak en aroma zijn toch echt anders.

Langwerpige gele of groengeel gestreepte pompoenen met draderig vruchtvlees. Als de pompoen in zn geheel gekookt wordt en dan wordt opengesneden lijkt het vruchtvlees in een soort spaghetti veranderd te zijn. Het is met een leuke saus als spaghetti op te dien. De smaak van spaghettipompoen is zacht en iets zoetig.

Dit is een mooi gekleurde variant van de normale gekroesde Nederlandse boerenkool. De smaak is vrijwel hetzelfde, de mooie dieprode kleur maakt het een bijzonder gezicht. Om de kleur te behouden kan paarse boerenkool het beste gestoomd of kort gebakken worden. Door de mooie kleur combineert hij goed met andere gerechten.

Vroeger een van de belangrijkste voedselgewassen, nu is deze knol aardig in de vergetelheid geraakt. Ten onrechte, hoewel de smaak wat minder zacht en subtiel is als die van de koolrabi is deze toch zeer de moeite waard; lekker jolig, iets zoet en met een prettig scherp randje. Het is daarnaast ook een hele gezonde knol die veel mineralen, vitamine c en foliumzuur bevat.

Bij veel koolsoorten zijn er rode/paarse en groene variëteiten, zo ook bij de spruitjes. De spruitjes zijn mooi dieprood. Bij een deel verloopt het blad iets naar groen, wat een mooi effect van dieprode nerven in groen. Het is belangrijk de kleur te behouden door ze te stomen of roerbakken omdat in tegenstelling tot bij rodekool de rode kleurstof oplost in heet water.

Onze vlierbessen komen van de Kleine Hoeve uit Breda. Op deze boerderij die midden tussen de bossen ligt staan veel vlierstruiken. Waar begin deze zomer de vlierstruiken wit kleurden door de vele bloesems hangen er nu grote trossen met zwarte sappige besjes aan. Ze zijn veel te zuur om zo te eten maar gekookt met suiker zijn ze tot heerlijke sausen, jams en siropen te verwerken. En ook met deze bereidingen is het typische aangename vlierbloesem aroma nog steeds duidelijk proefbaar. Vlierbessen worden ook verwerkt tot een lichte fruitige wijn.

Wortels zijn er veel kleuren, van wit via geel en oranje tot paars. Oranje wortels werden het eerst in Nederland geteeld i de 17e eeuw en zijn nu de meest voorkomende in de westerse landen. In Azië zijn gele en paarse rassen onverminderd populair. Moderne paarse wortels zijn vaak oranje van binnen, ze zijn iets zoeter dan oranje peen. Bij koken verliezen ze wat van hun kleur, iets wat bij roosteren in de oven niet gebeurt.

Ook wel gele passievrucht genoemd. Bij rijpheid zijn de vruchten geelgroen, de vruchtgelei neigt naar oranje. Maracujas zijn erg lekker. De smaak is iets zoeter en milder dan die van de gewone passievrucht. Het gebruik van de Maracuja is gelijk aan dat van de passievrucht: vers, in sappen, ijs etc. De vruchten groeien aan klimplanten die voorkomen in het Amazonegebied. De teelt is inmiddels over veel tropische streken verspreid.

Een klassiek savooiekoolras, dat vooral in Noord-Holland veel werd geteeld. Van origine de savooiekool voor zomer en vroege herfst, maar enkele tientallen jaren geleden verdrongen door de Chinese kool. Malser en zachter smakend dan de groene savooiekolen. Werd vroeger veel in stoofgerechten gebruikten, getuige ook de naam slobberkool. Wordt veel gebruikt in de Indonesische keuken en is, eventueel geblancheerd, ook prima rauw te eten.

Paarse spitskool is een vrij recente verschijning. Ze zijn ontstaan uit een kruising met rode kool, reden dat ze bij het koken veel minder kleur verliezen dan b.v. de paarse boerenkool. Ze combineren de malsheid van de spitskool met de smaak en structuur van de rodekool. Ze fleuren in combinaties rodekoolschotels op en zijn door de mooie kleur ook aantrekkelijk in salades.

Aan deze rettich is de verwantschap met de radijs goed te zien. Langwerpige wortels met een mooie rode schil en zuiver wit vruchtvlees. Lekker pikant van smaak en door dat rode schilletje erg geschikt voor garneringen.